Boedapest

Afgelopen maand ben ik met Jochem naar Boedapest gevlogen voor een lang weekend in deze mooie stad. We hebben genoten van het mooie weer, de prachtige gebouwen en de Hongaarse keuken.

Tijdens de Free Walking Tour, waarmee we gelijk de eerste ochtend meegelopen hebben om de hoogtepunten van de stad te zien en zo een plan te maken voor de volgende dagen, heeft de enthousiaste gids David ons restaurantjes en gerechten aangeraden die we zeker eens moesten proberen tijdens ons verblijf. Zodoende hebben we goulash gegeten en hebben we een restaurant bezocht dat bekend staat om stoofpot.

Een van de andere lokale gerechten die hij aanraadde was lángos. David vertelde dat veel toeristen dit gerecht belegd met Nutella bestellen, maar dat dat eigenlijk niet zo hoort en dat de Hongaren daarop neerkijken. Wij kregen hierdoor de indruk dat het om een dessert zou gaan, vandaar dat wij het als toetje bestelden, belegd met zure room en geraspte kaas. Niets is minder waar! Dit gerecht is enorm machtig, en zeker geen toetje. Ik vond het smaken naar een grote, hartig belegde oliebol en we hadden veel moeite om alles op te krijgen.

Hongaars geld heeft heel veel nullen: één euro is op dit moment ongeveer 330 Hongaarse forint. David had al verteld dat dit bij toeristen vaak problemen oplevert. Zo ook bij ons! Bij het stoofpotrestaurant was een gerecht aangeslagen dat wij niet hadden besteld. Na correctie en fooi wilden we graag 14 duizend forint betalen. We gaven de ober dat bedrag en zeiden: „Volgens ons klopt dit”. Hij keek ons echter aan alsof we gek waren. Wat bleek: we hadden een briefje van duizend forint neergelegd in plaats van een van tienduizend, waardoor het leek alsof we vijfduizend forint wel voldoende vonden, een derde van het bedrag dat we eigenlijk verschuldigd waren.

Omdat ik het 18-55mm zoomobjectief dat ik bij de Fuji X-T30 heb aangeschaft nog wel zwaar en groot vond tijdens het rondlopen in een drukke stad, heb ik voor deze reis de Fuji XF 23mm f/2 gekocht, tezamen met een nieuwe camerariem waarmee ik de camera over mijn schouder kan dragen i.p.v. om mijn nek. Beide zijn goed bevallen: met de 23mm is de X-T30 klein genoeg om te verstoppen onder een half-open jas.